| 個人檔案ชีวิตชายโสด....สนิด相片部落格清單 |  工具  說明 |
|
ชีวิตชายโสด....สนิดเมื่อไหร่จะมีคนรู้ใจกับเค้าเนี่ย... 20 November สลบที่หอเปนอารายไม่รุช่วงนี้ เซงๆๆ ทำอารายก็เบื่อ เบื่อพวกเห็นแก่ได้ เมื่อไหร่ไอ่พวกนี้จาเอาสมองน้อยๆของมันมาคิซะที เซง
ความรุสึก เหงา เศร้า เซง อยู่ในหัวตลอด อาจเปนเพราะออกจากตำแหน่งแล้วมั้ง เลยมะค่อนมีไรทำ แต่ก็ต้องทำงานเพิ่มความรู้ให้กับขี้เลื่อยของตัวเองไม่งั้น Projectไม่ผ่าน
ตอนนี้ความรักเริ่มเข้ามาอีกแระ อาจไม่ใช่มั้ง แค่มีความรุสึกดีๆให้กะใครคนนึง หรืออาจเปนพี่กะน้องดีนะ กลัวเจ็บ มันยากมากที่จะทำใจ
ฮ่าๆๆ ไม่รุจาบ่นอารายนักหนาเนาะ คงเบื่อกานแร้วซิ ก็อย่างงี้แหละ คนมันอยู่ตัวคนเดียวก็อยากระบายบ้าง
รักทุกคนนะ ครอบครัว เพื่อน พี่ น้อง รักเจงๆ 31 July 2 - - -3 วันนี้เป็นวันอารายอีกวะ ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่เรย แต่ก็ยางดีที่ พ่อ กะ แม่ มาหางะ ค่อยมีความสุข นิด....นึง.... เอาลำไยมาให้ แระก่อไปซื้อของที่ Big-C มา ที่ห้องเลยเต็มไปด้วยของ ๆๆๆๆ แต่ดีแระ จาได้ไม่อดตาย เพาะดูรายจ่าย แม่รง เยอะฉิบ....อารายนักหนาวะ แสด......
ช่วงนี้เปงอารายก็ไม่รุ ท้อเปงบ้าเรย.....เรื่องงาน เรื่องเรียน... เซง...........จิต สงสัยเพราะอย่างงี้มั้ง เลยทำให้รุสึกว่าคิดถึงน้องๆที่เทคอะ ทั้งหลานด้วย คิดถึงแล้วพลอยห่วงพวกมาน อะ ห่วงเจงๆ เพื่อนอีก......เรากลัวเจงๆนะ จะช่วยเพื่อน ....น้อง....หลานให้จบไม่ได้งะ ห่วงมาก........ อยากฝากบอกเพื่อนๆนะที่เอาตัวรอแร้ว...... ช่วยกรุณาเอาเพื่อนที่ไม่ค่อยได้ไปด้วย อย่าเห็นแก่ตัวไปหน่อยเรยย..... ขอร้องแหละ
เฮ้อ.....ขอระบายแค่นี้แหละ......ยังก็ยังมีเพื่อนค่อยดูแล พอแระ วันนี้เอารูปบรรดาหลานและเพื่อนมาให้ดูกัน... ไปแระ......
ลาก่อนนะความสุข และพร้อมสู้กับการสอบ.....................
16 July นิดนึง....ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพ เลยอ่า ไม่มีเวลา เรียนตลอด ลง 7 วิชา แม่งง.....งานทุกวิชา อารายของมานก็ไม่รุ เหนื่อย แถมร่างกายแม่งเปนอารายอีกก็ไม่รุ กระเพาะ ไม่สบาย เป้นไข้ คิดแล้วเซงอย่างรุนแรง ม่ายรู้ว่าจะโถมอารายกันนักหนา แต่ไงก็ดีที่ปีนี้มีหลานรหัสเป็นของตัวเองแระ แต่เสียดายอะผู้ชายอีกแระ ส่วนหลานอกีคนแม่งนิสัยเหมือนเราเด๊ะเรย มาวันแรกก็เรียกลุงหมูซะแระ ขี้อ้อนอีกต่างหาก คิดถึงตัวเองตอนที่เจอลุงครั้งแรกเรย เหมือนกานไม่มีผิด แต่ก้ดี ไม่เหงาดี ไงเด๋วว่างๆจะเอารูปหลานมาลงให้ดู ว่าหน้าตาเปนไงมั่ง
วันเกิดที่ผ่านมาก็ดี น้องไอดี029 ซื้อตุ๊กตามาให้ เลือกมาซะตุ๊กตาหมูเรย เจ้าโบนัส ไอ่อู๋ ไอ่ไอซ์ เอาตุ๊กตาจอมมารสีดำมาให้ แม่งมีแต่คนจาเอา555+ พี่แนตเอาที่สียบรูปมาให้ ดีจังน่ารักดี ปูน เป็นตุ๊กตาเข้าเฝือกเหมือนเราตอนขาหักเรย (นี่แหละของที่แนวที่สุด) หลานเอาพวกกุญแจมาให้แนวไปอีกแบบ 555+ ส่วนเพื่อนๆก็พาไปเลี้ยงหมูกะทะ แถมมีเซอร์ไพรซ์ด้วยอะ แต่ไม่เนียน555+ พี่องค์การก็เหมือนกาน มีเวอร์ไพรซ์ ต่อหน้าเด็กดาวเดือนเรยอ่า อายนิดๆๆ ยังไงตอนนี้ก็ยังรอของขวัญอีก 2 คนอยู่นะ รออยู่นะ....
ปีนี้เป็นประสบการณ์ที่ดีเหมือนกาน ค่อยชื่นใจหลังจากทำงาน “นิดนึง”
10 April Nice Vacation
เย้..ๆๆๆ ช่วงนี้ต่อยมีเวลาว่างอัพหน่อย ไม่ได้กลับบ้านอะ อยู่ที่ มอ ทำงานอีก เตรียมรับน้อง ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาก็ไปสัมมนาที่เชียงใหม่มา ... โห....ทามไมผู้หญิงที่เชียงใหม่ สวยๆ น่ารักกว่าที่มอเยอะเนาะ (อย่าว่ากันนะสาวเชียงราย) ไปสัมมนาด้วย พาพี่แนตกับน้องๆไปเที่ยวด้วย ก็สนุกไปอีกแบบ ตอนแรกก็ว่าจะสัมมนาเสร็จแล้วก็กลับ แต่ไอ่พวกน้องๆมันอยากอยู่ต่อ ก็ไม่เปนไร อยู่พามานไปเที่ยวกาน ไปตั้งหลายที่ วัดพระธาตุดอยสุเทพ วัดพระสิงห์ Cen Air กาดสวนแก้ว วัวลาย ตลาดวโรรส แถมยังมีคุณแม่ที่น่ารักพาไปรับรับ-ส่งอีก เฮ้อใช้ตังก์ซะ กรู กลับมอมาเลยจนเลย....555+
พอกลับมาก็เห็นภาพตำตาเลย วันนั้นเลยไปได้ไปกินข้าวกับไอ่ตอง แตน เจ๊นาเลยอ่า เลยไปประชุม สวนเสเฮฮา กับจาวหละปูนกานและก็นัดมากินสุกี้ ก็ได้พบเจอน้องๆ ค่อยสบายใจขึ้นตั้งเยอะ กลับมาได้เจอหน้าลูกชาย น้องชายอีก อาการซึมเศร้าค่อยดีขึ้นเยอะเลยอ่า.... ยิ่งอากาศร้อนอย่างนี้ด้วยนะ แหมคิดถึงน้ำแข็งใส ไม่ก็นมหน้ามอมั๊กๆ อยากกิ๊น....อยากกิน แต่ไม่ได้ ต้องลดความอ้วน ตั้งแต่ขาไปเข้าเฝือกมานี่ จะอ้วนขึ้นเยอะเลย เด๋ววันที่ 12 ก็กลับบ้านแร้วอ่า ขึ้นมาอีกทีก็คง 20 ตอนแรกก็คิดอยู่ตั้งนานจะเอารถไปไว้ไหน ไม่รู้จาประจวบเหมาะอารายเช่นนี้ คุณลูกชายจะเอารถไปใช้พอดี ไปแระวันนี้ระบายแค่นี้เปนพอ คงได้กลับมาอัพใหม่หลังสงกรานต์นะ ค่อยเจอกานนะ..................................
ปล..MoToN รักทุกคน 5555+
28 February สอบใกล้เสดแร้ว.............ในที่สุดวันสอบวันสุดท้ายก็มาถึง นี่ที่เขียนตอน ตี5นะเนี่ย ไม่รู้จะตื่นมามัยอะ กะว่าจะอ่านหนังสือจะสอบเวิอร์ซักหน่อย แต่ไมกลับมานั่งเขียนซะเนี่ย เหอะๆๆ พอสอบเส็ดก็ต้องย้ายหอ เฮ้อ........อนาถแท้ ไม่รู้จะมีคัยมาช่วยมั่งเนี่ย พอขนของเส็ดก็ต้องประชุม เฮ้อออ เซ็ง เจงๆๆๆๆ แต่ไม่เปนรัย สอบเส็ดแร้วนิ ว่างเสมออ่า.........ทามอารายก็ได้ แต่เพื่อนไม่อยุ๋กันนี่ดิ อยุ๋มอคนเดียว โดดเดี่ยวเดียวดาย เป็นโฮมอะโลน 555+ กะว่าจะออกกำลังกายทุกวันเลย ลดความอ้วน ช่วงนี้รู้สึกขอบชีทรอบตัวเลย ซักวันเราต้องผอม 555+ เพราะเราหน้าตาก็ไม่ดี บ้านก็ไม่รวย อย่างน้อยให้ดูดีขึ้นมาอีกนิดก็ยังดีอ่า ปล..
ผ่านมรสุมชีวิตมาพักนึง รุ้สึกว่ามรสุมคราวนี้บั่นทอนหัวใจเจงๆ ไม่รู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกรึเปล่าในชีวิต ไม่เปนไร เรายังมีพ่อ แม่ ญาติ เพื่อน คอยให้กำลังใจเราอยู่ แต่พูดไปก็ต้องขอบคุณ คุณพ่อ คุณลูก คุณเพื่อน ที่คอยดูแลเราอยู่เสมอ รักนะทุกๆคน และเพื่อนๆขอให้จำไว้เสมอว่า ไอ่หมูคนนี้ รักเพื่อนเสมอ มากกว่าเพียงแค่ผู้หญิงคนเดียว
+++++++ MoToN จงเจริญ +++++++ 11 November อยากจะบอกในบ้างครั้งก็รู้สึกเหมือนตัวเองเหมือนไม่มีความสำคัญ โดดเดี่ยว เพื่อนๆเหมือนไม่ค่อยอารายกับเราเท่าไหร่ ไม่รู้สิ มันอาจเป็นความคิดของเราเพียงฝ่ายเดียว เราก็ไม่อยากคิดอารายมาก เพราะเราเองก็งานยุ่ง ทั้งองค์การ งานสาขา งานสำนัก ยังต้องลีดอีก เหตุผลเหล่านี้อาจทำให้เราไม่ค่อยได้อยู่กับเพื่อน เพื่อนก็คงรู้ว่าเรามีงานเยอะเลยทำอะไรไม่ค่อยชวน แต่ในใจเรานะ เราขอให้โทรชวน ถามกันสักคำถ้าเราไม่ว่างก็ค่อยว่ากันอีกที แต่เราขออย่างเดียวให้ชวนเราด้วย ลองคิดดูนะ ถ้าเพื่อนในกลุ่มทำอะไร หรือชวนกันไปไหน โดยไม่บอกละ โดยไม่ชวนละ โดยไม่ถามละ จะคิดยังไง จะรู้สึกยังไง เรามีความรู้สึกนี้บ่อยมาก แต่เราไม่อยากบอกไม่อยากพูด เราเหนื่อย งานก็หนักอยู่แล้ว เราเองก็อยากสนุกกับเพื่อนๆ เราอาจจะไม่ได้เป็นคนที่มีเรื่องพูดให้สนุกสนาน ขำอยู่ตลอดเวลา แต่เราก็คือคน เราก็มีความรู้สึกต่างๆ บางครั้งเราชวนไปไหนก็ไม่ไปแต่ถ้าเป็นอีกคนชวนกลับไปกัน เราก็ไม่เข้าใจ สำหรับเพื่อนที่เราสนิทมากๆคนนึงเราก็ไม่รู้เค้าคิดยังไงนับวันยิ่งห่าง ห่างกันมาก บางครั้งเหมือนไม่เคยรู้จักกันเลย เตือนอะไรก็ไม่ค่อยที่จะรับฟัง ทำเหมือนกับเราเป็นตัวน่ารำคาญ จากปีที่แล้วมันเปิดความคิดของมันให้เราร็แต่ตอนนี้เราไม่รู้อะไรกับมันเลย เรางง บอกตรงๆว่างงมาก งงจริงๆ และบางครั้งเรารู้สึกเสียใจว่าทำไมมันเปลี่ยนไปขนาดนี้ อย่างที่บอกแหละเหมือนกับคนละคนเลย เราอยาจจะทำให้ไม่พอใจอะไรบางอย่าง เราขอโทษ …...เฮ้ออออ
มีอารายก็คุยกันได้ เราไม่ชอบที่มีการปกปิด มีอะไรก็บอกให้รู้ได้ เรามีข้อเสียยังไงก็ขอให้บอกนะ
รักทุกคน ทั้งพ่อแม่ ทั้งเพื่อน ทั้งน้อง รักจิงๆ
เราอยากบอกแหละ เราชอบคนๆนึงอะอยู่คอสเมติกอะปีเดียวกัน ถึงไม่ใช่ดาวแต่เค้าก็น่ารัก นิสัยดี เป็นเพื่อนของเพื่อนเราอีกที รู้สึกดีใจมากเลยอะที่มีเรียนกับคอสเมติกซ์ตั้ง2วิชาแนะ จะได้เจอกันบ่อยๆ แต่ก็ยังไม่กล้าจีบอยุ๋ดีแหละ 55+ 4 November เซงชีวิตเซงงงจิต......
ในที่สุด ปี 2 เทอม 1 ก็ผ่านไปด้วยดี ถึงจะมีดีมา 1 ตัวก็ตาม 55+ เฮ้อองานก็เยอะ ทั้งขององค์การ สาขา สำนัก ลีดอีก อารรายเนี่ยยยยยย......... ทามไมต้องเป็นเรา แล้วทำไมเราต้องไปสนใจมันด้วยเนาะ....เซงงงจิต
ไอ่พวกน้องเวงต่างๆอีก มีตั้ง 13 คน เฟิร์ส อู๋ ซิง ไอซ์ มังกร เอี้ยง ติ๊ก(จค.) โบนัส(ดาวสาขา) ต้น กุ้ง ไตเติ้ล มิว และใครอีกคนก็ไม่รู้จำไม่ได้55+ เกรดแต่ละคนทำให้ผิดหวังมากก ไม่เป็นไรน้องรัก เอาใหม่ 55+
อีกไม่กี่วันก็งานลอยกระทงแล้วจะไปลอยกับใครดีอะ ปีที่แล้วไปลอยกับปล่อยโคมกับไอ่ต่อ (เป็นเพื่อนและเป็นพ่อผมเอง แต่ปีนี้มันลอยด้วยกันไม่ได้มันต้องไปเล่นดนตรี เสียดายจัง เฮ้ออ) ปีนี้ต้องไปดูขบวนกระทงกับน้องอีก แต่บอกตามตรงเลยนะน้องปี1ปีนี้น่ารักมากก ร่วมมือร่วมใจและกันกันดี แต่ในสาขาตัวเองนี่สิ อนาถจิต
ปล.สงสัยต้องหาสาวๆมาลอยด้วยละมั้งนะ(เมื่อไหร่จะหาแฟนได้กับเค้ามั่งเนี่ย ยังว่างอยู่นะครับ555+) 11 March สอบเส็ดแล้ววสอบเสร็จแล้วว...
ในที่สุดก็เป้นวันที่ปลอดโปร่งเสียจริง....การสอบมันรู้สึกว่าเป็นอะไรที่ไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่(เพราะปลงแล้วว)แต่บางวิชากิน Memory ในสมองเหลือเกิน สอบเสร็จเหมือนซอมบี้เลยอะ....
แต่สอบเสร็จแล้วก็ไปกินเลี้ยงกันเป็นการคลายเครียด(แต่รู้สึกว่าจะแย่กว่าเดิมนะ)เลี้ยงเสร็จก็เป็นการย้ายหอเห้อออ เหนื่อยเสียจริง แต่ตอนนี้หอเงียบมากเพราะคนออกไปกันหมดแล้วววว.... เดี๋ยวก็ได้กลับบ้านแล้วอะ...ไม่ค่อยอยากจะกลับเลยอะเพราะยังห่วงงาน และเพื่อนที่ยังต้องเรียนซัมเมอร์อะ ไหนจะต้องเตรียมรับน้องอีก เรื่องอารายอีกมากมาย
เอาละยังไงก็เจอกันตอนเปิดเทอมนะเพื่อนๆ เรายัง รักกันเสมอ และไม่เคยลืมกัน(มั้ง..)(ยังไงก็ โทรหากันบ้างง รู้ไหมว่าเหงาอะอยู่คนเดียวเพื่อนๆช่วยโทรมาหากันหน่อยนะ คิดถึงทุกคนครับและโดยเฉพาะเพื่อนๆๆๆ ใครที่รู้ตัวว่าไม่ค่อยโทรมาหา โทรมาคุยกันก็โทรมาบ่อยๆนะ รักนะ...)
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนคับ... 28 February เหอะๆๆๆ โอ๊ยยยยยยยยย
ในที่สุดก็เป็นอีกวันหนึ่งที่เราระเบิดออกมา โทรศัพท์มือถือแทบจะแตก(ที่จิงก็ร้าวๆอะ ) ไม่รู้ซิช่วงนี้เราเป็นอะไรก็ไม่รู้ไม่เข้าใจตัวเองว่าจะต้องอะไรกับคนๆนี้นักหนา รู้แต่ว่าเลือดขึ้นหน้า หิวก็หิวมากๆๆๆ ตัวเย็น เอาแต่คิด....แล้วก็คิดไปเรื่อยๆ จนทำให้นอนไม่หลับ ไม่รู้ว่าเราเองไปทำอะไรผิดไว้หรือเค้าไม่ชอบอะไรเราหรือเปล่า.........เราเจอเค้าตอนเย็นอะเค้าเครียดมากเลยแล้วยังขึ้นเสียงกับเราอีกเฮ้อออออออ..........
เครียดๆๆๆ
4 January หวัดดีปีใหม่คับสวัสดีปีใหม่คับบบบบ......... อยากให้ทุกๆคนมีความสุขมากๆๆๆนะคับ **ว่างๆจะอัพอีกที** ปล.เพื่อนๆก็ช่วยเข้าคอมแมนต์ได้นะคับ...เยอะๆยิ่งดี5555 21 December ทามลอจิกม่ายได้ทามลอจิกม่ายได้...........
เซ็ง
งานนี้กรูตายแน่
ขอให้เพื่อนๆทำข้อสอบให้ได้นะ
เอาอีกแล้ว
10 December ใกล้สอบแล้ววววเฮ้อ....................................
26 November ลองอ่านดูนะ นิสัยเรา
>>>>>>มีเรื่องจะเล่าให้ฟังอะ.... ................มีวันหนึ่งเรารูสึกเซ็งมาก เซ็งมากๆ เซ็งจิงๆๆ ตอนนั้นความรู้สึกตัวเองเหมือนกับตัวเองอยู๋ในมุมมืด ไม่มีใครสนใจ แม้กระทั่งเพื่อนสนิท ที่เรารักมาก ถึงจะเพิ่งเจอกันไม่ถึงปีก็ตาม แต่เราก็เชื่อใจมัน เรามีอะไร เป็นอะไรเล่าให้มันฟังทุกอย่าง ทำอะไรก็คิดถึงมันตลอด ว่ามันจะเป็นไงบ้าง ทำงานหรือยัง ทำได้เป่าอะไรประมาณนี้อะ ในวันนั้นแม้แต่มันนมันก็ไม่สนใจเรา เราก็รูสึกเซ็งบ้างแหละเป็นธรรมดา(ลองคิดดูดิเหมือนโดนทิ้งอะ) แต่ก็คอยคิดในใจว่า "ไม่เป็นไร " แต่วันต่อๆมาก็เป็นอย่างงี้อีก เรายิ่งรูสึก "น้อยใจ"ขึ้นมาทันทีอะ แล้วไม่พูดกับมัน(งอนนั่นแหละ) แต่ตอนเย็นก็คุยกับมันเรื่องนี้อะ แต่ก็ไม่เคลียร์สักเท่าไหร่ เพราะเรื่องอย่างงี้มันต้องใช้ความรู้สึก หรือเซนต์ของมันเองอะ แต่มันเองกลับเครียดว่าเรื่องอะไร จนกระทั่งวันรุ่งขึ้น มันมาเรียนอย่างกะผีตายซาก..เงียบและนิ่งมาก เราก็ถามว่าเป็นอะไร มันก็สั่นหัว พอเรียนเสร็จเราก็รอมัน เราคอยดูมัน ที่จิงก็ไม่ใช่มันคนเดียวหรอกดูทั้งกลุ่มนั่นแหละ แต่ก็ไม่มีใครสนใจเราอะ เราก็ยิ่งโมโหและน้อยใจมากกทั้งๆที่เราอารมณ์ดีแล้วอะ พอมาเรียนอีกวิชาเรากับมันต่างคนต่างเงียบ และหน้าบึ้งกันปใหญ่ ไม่พูด ไม่คุยอะไรกันเลย จนกระทั่งเรียนเสร็จ ก็ตกลงที่จะคุยกันไปให้รูเรื่อง ให้เคลียร์ๆกันไป เมื่อคุยกันเรียบร้อยก็สบายใจกันทั้งคู่อะ แต่เราว่าตอนนี้มันก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเราเป็นอะไร เราก็ปล่อยให้มันรูเองดีกว่า..ตอนนี้เรากับมันก็คุยกันเป็นปกติ แต่ความรู้สึกของเราตอนนี้เรากลัวมาเลยอะที่จะเจอแบบนี้อีก... .................ก็คงมีคนคิดบ้างแหละว่านิสัยเราขี้งอนเหมือนผู้หญิง เราขอบอกตามตรงว่าไม่ว่าจะเป็ฯผู้ชายหรือผู้หญิง มันก็มีความรู้สึกเหมือนกันหมด แล้วแต่ว่าจะแสดงออกมาเป็นยังไง เรามันก็มีนิสัยอย่างงี้แหละ เราห่วงเพื่อนมากกว่าแฟน เราต้องการเพื่อนมากกว่าแฟน เรารักเพื่อนมากกว่ารักแฟน ยิ่งเพื่อนที่นิสัย การกระทำ ความคิดที่คล้ายๆกันแล้วด้วย เรายิ่งรักมาก.......
5 October มุมมองที่แตกต่าง>> >>>>>>>มีคู่รักคู่หนึ่งนั่งรถเมล์ที่กำลังตรงไปในเมืองในหุบเขา >>>>>>>มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ได้ลงกลาง >>>>>>>ทาง หลังจากที่พวกเขาได้ลงแล้ว รถเมล์ก็วิ่งต่อไป >>>>>>>แต่เพียงไม่นานก็มีหินก่อนขนาดมหึมา >>>>>>>ได้ตกลงมาจากที่สูงมาก และทับรถเมล์คันนั้นพังยับเยิน >>>>>>>ทุกคนที่อยู่ในรถในเวลานั้นเสียชีวิต >>>>>>>ทั้งหมด คู่รักคู่นั้นเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น >>>>>>>ก็พูดขึ้นว่า "ถ้าพวกเรายังอยู่ในรถคันนั้นก็ดี >>>>>>>น่ะซิ!" >>>>>>> >>>>>>>คนส่วนใหญ่น่าจะคิดว่า "ยังดีนะที่เราลงจากรถก่อน!" >>>>>>>แต่คู่รักคู่นี้กลับพูดสิ่งที่ต่างจากคน >>>>>>>ส่วนใหญ่ คุณคิดว่าเพราะอะไร??? >>>>>>> >>>>>>>...................................................... >>>>>>>................................................................... >>>>>>>............................................................................. >>>>>>>........................................................... >>>>>>>.............................................. >>>>>>............................. >>>>>>>ถ้าพวกเขายังคงอยู่และไม่ได้ลงจากรถ >>>>>>>รถเมล์คันดังกล่าวก็จะไม่ต้องหยุดรถเพื่อพวกเขา >>>>>>>และจะขับเลยตำแหน่งที่หินถล่มลงมา!! >>>>>>> >>>>>>>ในชีวิตของพวกเรานั้น >>>>>>>ให้ลองมองด้วยมุมมองที่ต่างจากของตัวเองและพยายามเข้าใจและช่วยเหลือผู้ >>>>>>>อื่นมากขึ้น อย่าได้ใช้ชีวิตอย่างขาดสติและเฉยเมย >>>>>>>ทำเพื่อตัวเองอีกต่อไปเลย >>>>>>> >>>>>>>คุณตอบปริศนาข้างบนถูกมั้ยครับ? >>>>>>>ถ้าคุณตอบถูก(โดยไม่เคยอ่านที่อื่นมาก่อนนะ) แปลว่าผมตาถึงมาก >>>>>>>ที่ได้คุณมาเป็นเพื่อน แต่ถ้าคุณตอบผิด >>>>>>>ก็ยินดีกับคุณด้วยที่เป็นเหมือนผม และขอให้ช่วยส่งข้อความนี้ 2 October ลองคิดดูนะคร๊าบบบบบ.....>>> >>คุณมีคนแบบนี้หรือยัง?!? >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่ เก็บ lecture >>> >> >>>>>>>>ให้คุณยามคุณขาด เรียนโดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า >>> >> >>>>>>>> >>>เพื่อนคนที่เราไม่ต้องพูดอะไรเพื่อเอาใจเขาเพื่อนคนที่เราเจอกันตอนเช้าแล้วคุณ >>>อยากเล่าให้ฟังว่าเมื่อ >>> >> >>>>>>>>คืนคุณฝัน >>>ถึงอะไรเพื่อนคนที่เราเอ่ยชื่อทุกครั้งเวลาพ่อแม่ถามว่าอยู่คุยกับใครไปกินข้าว >>>กับใครมา >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่เราเคยยืม เงินมากเกินหลักพัน >>> >> >>> >>>>>>>>เพื่อนคนที่ คุณอยู่ด้วยกันท่ามกลางความเงียบแล้วไม่อึดอัด >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่รู้ว่าเดือนหนึ่งเราอ่านหนังสือ อะไรบ้าง >>> >> >>>>>>>>ซื้อเทปใคร บ้าง >>> >> >>>>>>>> >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่รู้ว่าร้านไหนเป็นร้านโปรดของ เรา >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่คนที่เราคิด ว่า >>> >> >>>>>>>>ถ้างานนั้นไม่มี เขา >>> >> >>>>>&g t;>>เราคงกร่อยเพื่อนคนที่ เรารู้ว่าเขาชอบใคร >>> >> >>>>>>>>แล้วตอนนี้ สถานการณ์ถึงไหน >>> >> >>>>>>>> >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่โทรหาเราเพราะต้องการคำ ปรึกษา >>> >> >>>>>>>>ไม่ใช่แค่เล่าให้ ฟัง >>> >> >>> >>>>>>>> >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่คนอื่นเวลาเจอเรา >>> >> >>>>>>>>ต้องถามหาเขา >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่เราไม่เจอกันไปสาม เดือน >>> >> >>>>>>>>แล้วไม่ต้องกังวลว่าอะไรจะ ไม่เหมือนเดิม >>> >> >>>>>>>>เพื่อนคนที่ เรา.... >>> >> >>>>>>>>(อื่นๆอีกมากมาย)อ่านจบ แล้วคุณคิดคิดถึงใคร >>> >> >>>>>>>>... >>> >> >>>>>>>>คนนั้นคือ >>> >> >>>>>>>>“เพื่อนสนิทของคุณ >>> >> >>>>>>>>เอาง่ายๆเวลาคุณเจอคนอื่น >>> >>&g t;>>>>>>>เขาถามถึงเพื่อนคนไหนของคุณ มีมั้ยถ้า ยัง >>> >> >>>>>>>>หาซะนะ >>> >> >>> >>>>>>>>พยายามคิดถึงเรื่อง >>> >> >>>>>>>>“การคบเพื่อนเชิงคุณภาพ...ไม่ใช่ ปริมาณ >>> >> >>>>>>>>เคยมั้ย >>> >> >>>>>>>>“เหงาท่ามกลางคนมากมาย... อีกอย่างเพื่อนไม่ ใช่แฟนนะ .. >>> >> >>>>>>>>เพราะกับเพื่อนเราจะ ทะเลาะกันเรื่องใหญ่ๆ >>> >> >>>>>>>>ไม่ใส่ใจ เรื่องเล็กๆ >>> >> >>>>>>>>แต่กะแฟนเรามักจะ ทะเลาะกันเรื่องเล็กๆจริงมั้ย >>> >> >>>>>>>>??!? |
||||||||||||||||||||||||||||
|
|
